Wat een fijn afscheidsfeestje! Bedankt!!

Zaterdagavond 10 december. Feestzaal Cocteau was mooi gevuld met heel veel fijne mensen.

Een zalig afscheidsfeestje! Een ideaal moment om afscheid te nemen van vrienden, collega's, leerlingen, familie ...

Hopelijk moet ik binnenkort geen afscheid nemen van vingers of tenen...

Ik was van plan alle attenties mee te nemen naar Antarctica. Maar dat blijkt nu onmogelijk. Ongelooflijk hard bedankt voor alle leuke cadeaus/kaartjes/survival-attributen ... Uiteraard was dat helemaal niet nodig! 

Hier kan je 'de speech' van de leerkrachten van campus Sint-Hendrik lezen:

Laten we beginnen met wat we al weten: Koen heeft lef!

Alles begon vorig jaar met een wedstrijd van de IPF.
Samen met de leerlingen van 5LWE
verzon hij een toekomstig journaal op TV.
De eerste ronde geraakten ze op 1 been door en 
dan bereidden ze een heuse presentatie voor.
En ook die viel bij de jury in de smaak: 
De AHA-campagne schoot voor 't eerst raak!
Het Attention-luik begon met een heleboel ijsblokken,
en Koen voelde toen al het zuiden lokken:
Hij verklaarde meermaals, zelfs op de televisie:
"Ik mag naar de zuidpool op missie,
want van Isabelle en co
krijgt ons project een ferme go!"
 
Zijn leerlingen toonden zich van hun bezorgde kant:
"Meneer, uw vriendin?!" en "Ge kent daar niemand!"
Toch liggen zijn lange onderbroeken al lang klaar
en weldra is het grote moment eindelijk daar:
Hij begeeft zich op glad ijs binnenkort...
als daar maar geen slippertje van komt:
Voor tien weken verlaat hij namelijk zijn vriendin...
voor hopen sneeuw... en een massa pinguïns?!
 
Al wat ons rest is de Antarctiklas...
Hoe ieder hier wou dat hij jou was!
Een troost: de volgende klimaattop kan nu al niet meer stuk:
Koen verkleint onze ecologische voetafdruk.
Weet echter, Koen, dat het er kouder dan op Nova Zembla is, 
maar dat draagt allemaal bij tot de AHA-Erlebnis!
 
Doe nu toch eindelijk wat iedereen verwacht, MEK:
Komaan! Allee huppah! Vertrek!